Home About us Products Services Contact us Bookmark
:: wikimiki.org ::
Nina Simone

Nina Simone

Eunice Kathleen Waymon, znana jako Dr. Nina Simone (ur. 21 lutego 1933 w Tryon, Północna Karolina – zm. 21 kwietnia 2003 w Carry-le-Rouet), amerykańska piosenkarka, tekściarka i pianistka. Klasyfikowana generalnie jako przedstawicielka jazzu, choć sama nie lubiła takiego szufladkowania. Jej twórczość to również muzyka z pogranicza bluesa, rhythm and bluesa i soulu.

Biografia

Młodość

Urodziła się na 33 East Livingston Street w miasteczku Tryon w Północnej Karolinie, jako jedno z ośmiorga dzieci swoich rodziców. Podobnie jak wielu innych czarnych piosenkarzy, była w dzieciństwie zainspirowana sukcesami Marian Anderson i zaczęła śpiewać w swoim kościele, od wczesnych lat przejawiając też wielki talent pianistyczny. Kiedy w wieku 10 lat dała swój pierwszy publiczny koncert, jej rodzice musieli przesiąść się do tylnych rzędów w sali, żeby zrobić miejsce białym słuchaczom. Ten incydent wpłynął silnie na jej późniejszą walkę o prawa obywatelskie. Kiedy miała 17 lat, przeprowadziła się do Filadelfii, gdzie nauczała gry na fortepianie i akompaniowała piosenkarzom. Dzięki sponsorom rozpoczęła naukę w nowojorskiej prestiżowej szkole Juilliard School of Music, ale brak pieniędzy zmusił ją do przerwania nauki i porzucenia marzeń o podbiciu Ameryki jako pierwsza czarnoskóra pianistka koncertowa. Później usiłowała się jeszcze dostać na zajęcia z gry na fortepianie w Curtis Institute, ale jej kandydaturę odrzucono. Simone była przekonana, że stało się tak z powodów rasowych.

Pierwszy sukces

Artystka zwróciła się więc ku bluesowi i jazzowi, dając pierwszy występ w jednym z klubów nocnych w Atlantic City. W 1954 przyjęła swój pseudonim (Nina nazywał ją jej chłopak, zaś Simone to hołd dla francuskiej aktorki Simone Signoret). Szerszy rozgłos zdobyła w 1959 porywającą interpretacją piosenki I Loves You Porgy z opery "Porgy and Bess" George'a Gershwina, jedynym utworem, który awansował do czołowej czterdziestki list przebojów w USA. Wkrótce potem był singiel My Baby Just Cares For Me, wykorzystany później w reklamach Chanel No. 5 na wyspach brytyjskich.

Prawa obywatelskie

W latach 60. Nina Simone była zaangażowana w ruch obrony praw obywatelskich, co zaowocowało nagraniem kilku piosenek o wymowie politycznej: To Be Young, Gifted And Black (później nagrana też przez Arethę Franklin i Donny Hathawaya), Blacklash Blues, Mississippi Goddam (odpowiedź na zabójstwo Medgara Eversa i wysadzenie kościoła w Birmingham w Alabamie, gdzie zginęło czworo czarnych dzieci), I Wish I Knew How It Would Feel to Be Free i Pirate Jenny Kurta Weilla.

Największe przeboje

W 1961 Simone nagrała swoją wersję tradycyjnej piosenki House Of The Rising Sun, później zaśpiewanej też przez Boba Dylana i - przede wszystkim - The Animals. Piosenkarka znana jest też z hitu Screamin Jay Hawkinsa I Put A Spell On You, Aint Got No (I Got Life) z musicalu "Hair" czy Here Comes The Sun The Beatles. Była artystką bardzo wszechstronną, potrafiła podczas jednego koncertu zagrać utwory z najróżniejszych dziedzin muzycznych – jazzu, bluesa, gospel, a nawet z pogranicza muzyki klasycznej. Sławę przyniósł jej utwór Sinnerman, wykorzystany w filmie Afera Thomasa Crowne'a (1968) Normana Jewisona. Ta sama piosenka rozbrzmiała również w remake'u filmu z 1999 r., w którym wystąpili Pierce Brosnan i Rene Russo.

Późniejsze życie

W 1971 Simone wyjechała z USA po konfliktach z agentami, firmami nagraniowymi i władzami skarbowymi, choć publicznie jako powód wyjazdu podawała rasizm. Powróciła w 1978 i została zaaresztowana za niepłacenie podatków (przez kilka lat rzeczywiście nie płaciła podatków w ramach protestu przeciw wojnie w Wietnamie). Później mieszkała w różnych krajach na Karaibach, w Afryce i Europie, występując aż do sześćdziesiątki. W latach 80. regularnie koncertowała w klubie jazzowym Ronniego Scotta w Londynie. W 1995 Simone prawdopodobnie postrzeliła syna swojego sąsiada z wiatrówki, bo jego śmiech nie pozwalał jej się skoncentrować. Miała opinię osoby bardzo chwiejnej i niełatwej we współpracy, choć gwałtownie protestowała przeciw takim określeniom. Na scenie była na ogół wyniosła i dumna, ale w późniejszych latach często przeplatała piosenki dowcipnymi anegdotami ze swojego życia. Swoim królewskim stylem zapracowała sobie na przydomek Najwyższej Kapłanki Soulu (High Priestess of Soul, patrz również Aretha Franklin i Ella Fitzgerald). Jej córka, aktorka i piosenkarka znana jako Simone, wystąpiła na Broadwayu w Aidzie. W 1992 ukazała się autobiografia artystki pod tytułem I Put A Spell On You (ISBN 0306805251). W 1993 osiedliła się w pobliżu Aix-en-Provence na południu Francji. Zmarła we śnie w Carry-le-Rouet w 2003. Jej utwory wciąż wykorzystywane są przez filmowców. Pojawiły się na ścieżkach muzycznych do takich filmów jak Kryptonim Nina (5 piosenek), Romeo i Julia Baza Luhrmanna, Przed zachodem słońca oraz Płytki grób.

Bibliografia


- (ze Stephenem Cleary) I Put a Spell on You: The Autobiography of Nina Simone (New York: Pantheon, 1991). ISBN 0679410686
- Feldstein, Ruth. "'I Don't Trust You Anymore': Nina Simone, Culture, and Black Activism in the 1960s", Journal of American History, Vol. 91, No. 4, March 2005.

Linki zewnętrzne


- [http://ninasimone.com/welcome.html Oficjalna strona]
- [http://www.boscarol.com/nina/ The Nina Simone Web] Simone, Nina Simone, Nina

21 lutego


- imieniny: Eleonora, Feliks, Fortunat, Kiejstut, Robert, Teodor, Wyszeniega i Wyszetrop
- ONZ - Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego


- 1591 - Gérard Desargues, francuski matematyk i architekt (zm. 1661)
- 1728 - Piotr III Romanow, car Rosji (zm. 1762)
- 1791 - Carl Czerny, austriacki kompozytor i pianista (zm. 1857)
- 1797 - Antonio López de Santa Anna, meksykański generał, polityk, dyktator, prezydent Meksyku (zm. 1876)
- 1836 - Léo Delibes, francuski kompozytor (zm. 1891)
- 1844 - Charles-Marie Widor, francuski organista i kompozytor (zm. 1937)
- 1881 - Waldemar Bonsels, niemiecki pisarz (zm. 1952)
- 1893 - Andrés Segovia, hiszpański gitarzysta (zm. 1987)
- 1895 - Henrik Dam, duński lekarz i biochemik (zm. 1976)
- 1907 - Wystan Hugh Auden, angielski poeta i pisarz (zm. 1973)
- 1921 - Jean-Bédel Bokassa, środkowoafrykański wojskowy, polityk i dyktator (zm. 1996)
- 1921 - John Rawls, amerykański filozof (zm. 2002)
- 1924 - Robert Mugabe, polityk Zimbabwe
- 1925 - Sam Peckinpah, amerykański reżyser filmowy (zm. 1984)
- 1933 - Nina Simone, amerykańska piosenkarka i pianistka jazzowa (zm. 2003)
- 1937 - Harald V, król Norwegii
- 1946 - Alan Rickman, brytyjski aktor


- 1513 - Juliusz II, papież (ur. 1443)
- 1657 - Jakub Weiher, polski magnat, wojewoda malborski, budowniczy portów (ur. 1609)
- 1677 - Baruch Spinoza, holenderski filozof żydowskiego pochodzenia (ur. 1632)
- 1730 - Benedykt XIII, papież (ur. 1649)
- 1876 - Seweryn Goszczyński, polski poeta i działacz niepodległościowy (ur. 1801)
- 1902 - Emil Holub, czeski podróżnik (ur. 1847)
- 1918 - Juliusz Leo, polski polityk z Galicji (ur. 1862)
- 1926 - Heike Kamerlingh-Onnes, holenderski fizyk (ur. 1853)
- 1944 - Giacinto Ghia, włoski projektant samochodów (ur. 1887)
- 1958 - Henryk Arctowski, polski geograf, geofizyk, podróżnik (ur. 1871)
- 1965 - Malcolm X, przywódca ruchu murzyńskiego w USA (ur. 1925)
- 1984 - Michaił Szołochow, rosyjski powieściopisarz (ur. 1905)
- 2000 - Halina Auderska, polska pisarka (ur. 1904)
- 2005 - Zdzisław Beksiński, polski malarz, rzeźbiarz, fotografik (ur. 1929)


- 1574 - Henryk III Walezy został koronowany na króla Polski.
- 1864 - Powstanie styczniowe: stoczono bitwę pod Opatowem.
- 1936 - Uruchomiono kolejkę linową na Kasprowy Wierch.
- 1937 - Powstał Obóz Zjednoczenia Narodowego.
- 1946 - Utworzono Ochotniczą Rezerwę Milicji Obywatelskiej (ORMO).


- 1431 - Rozpoczął się proces Joanny d'Arc.
- 1915 - Została otwarta wystawa światowa w San Francisco.
- 1916 - I wojna światowa: rozpoczęła się niemiecko-francuska bitwa o Verdun.
- 1929 - Francja odmówiła przyznania azylu politycznego Lwu Trockiemu.
- 1972 - prezydent USA Richard Nixon rozpoczął wizytę w ChRL. lutego 21 ko:2월 21일 ms:21 Februari ja:2月21日 simple:February 21 th:21 กุมภาพันธ์

Północna Karolina

Karolina Północna (ang. North Carolina) - stan w południowo-wschodniej części USA, graniczący od północy z Wirginią od południa z Georgią i Karoliną Południową, a od zachodu z Tennessee. Granicę wschodnią stanowi Ocean Atlantycki. Senatorzy reprezentujący stan to Richard Burr (R) i Elizabeth Dole (R). Najważniejsze informacje
- Klimat: podzwrotnikowy, na wybrzeżu zwrotnikowy morski, średnia temperatura 19 st. C
- Główne rzeki: Roanoke Pee Dee Black
- Liczba hrabstw: 100
- Największe hrabstwo: Mecklenburg
- Liczba parków stanowych: 30
- 5 największych miast: Charlotte, Raleigh, Greensboro, Winston-Salem, Durham
- Dewiza: Esse Quam Videri (Prawda ważniejsza niż pozory)
- Przydomek: "The Tar Heel State" (Stan wysmołowanej pięty)
- Znaczenie przydomku: Według tradycji przekazywanej od czasów wojny domowej żołnierze Karoliny Północnej wygrażali innym oddziałom, które chciały umknąć z pola bitwy, że wysmołują im pięty, żeby wytrwali do następnej bitwy.
- Symbole: sosna, kardynał, dereń
- Historia:
  - 4 lipca 1584 roku - Na wybrzeżu dzisiejszej Karoliny Północnej ląduje angielska ekspedycja pod wodzą Philipa Amadasa i Arthura Barlowa z zadaniem założenia kolonii.
  - 1585 rok - Założenie pierwszej kolonii na wyspie Roanoke.
  - 1660 rok - Początek stałego udanego osadnictwa.
  - 21 listopada 1789 roku - Ratyfikacja Konstytucji.
  - 17 grudnia 1903 - Na mierzei pomiędzy miejscowościami Kitty Hawk a Devil Hills odbył się pierwszy lot samolotu konstrukcji braci Wright.
- Przemysł i bogactwa naturalne:
  - Rolnictwo:
    - główne uprawy: tytoń, bataty, kukurydza, soja, orzeszki ziemne
    - hodowla: trzoda chlewna, kurczęta.
  - Przemysł:
    - wydobywczy (fosforyty)
    - chemiczny, tekstylny, przetwórczy.
- Sławni ludzie: John Coltraine Billy Graham Rufus King William Sydney Porter Wilbur Wright Orville Wright Roberta Flack Ava Gardner Andrew Johnson Ronni Milsap James K. Polk Randy Travis
- Wyższe uczelnie:
  - University of North Carolina (w Chapel Hill) - najstarszy uniwersytet stanowy w USA
  - Duke University (w Durham)
- Informacje dodatkowe:
  - Parki narodowe i atrakcje turystyczne: Great Smoky Mountains National Park, Blue Ridge Parkway.
  - Karolina Północna była jednym z dwóch pierwszych stanów (obok Pensylwanii), w których konstytucji pojawił zapis o utworzeniu uniwersytetu stanowego (1776). Randy Travis Zobacz też: Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone/Podział terytorialny, Historia Stanów Zjednoczonych, Roanoke Kategoria:Stany USA ko:노스캐롤라이나 주 ja:ノースカロライナ州

21 kwietnia


- imieniny: Anzelm, Bartosz, Dobrosułka, Drogomił, Feliks, Irydion, Konrad, Konrada i Żelisław
- Brazylia - Tiradentes
- Starożytny Rzym: Parilia, rocznica założenia Rzymu


- 1729 - Katarzyna II Wielka, cesarzowa Rosji (zm. 1796)
- 1774 - Jean-Baptiste Biot, francuski fizyk i matematyk (zm. 1862)
- 1816 - Charlotte Brontë, angielska pisarka (zm. 1855)
- 1864 - Max Weber, niemiecki socjolog (zm. 1920)
- 1882 - Percy Williams Bridgman, amerykański fizyk i filozof, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki (zm. 1961)
- 1922 - Alistair MacLean, szkocki pisarz (zm. 1987)
- 1923 - Gustaw Holoubek, polski aktor, reżyser teatralny
- 1926 - Elżbieta II, królowa Wielkiej Brytanii
- 1947 - Iggy Pop, właśc. James Gestenberg, amerykański piosenkarz rockowy
- 1953 - Wojciech Waglewski, polski gitarzysta, kompozytor, aranżer i producent muzyczny, założyciel i lider zespołu Voo Voo
- 1955 - Toninho Cerezo, brazylijski piłkarz
- 1958 - Andie McDowell, amerykańska aktorka i modelka
- 1959 - Robert Smith, brytyjski muzyk rockowy


- 1699 - Jean Baptiste Racine, francuski dramaturg (ur. 1639)
- 1792 - Jean Jacques Caffieri, francuski rzeźbiarz (ur. 1725)
- 1910 - Mark Twain, amerykański prozaik, humorysta (ur. 1835)
- 1918 - Manfred von Richthofen, niemiecki lotnik, największy as myśliwski okresu I wojny światowej (ur. 1892)
- 1946 - John Maynard Keynes, brytyjski ekonomista (ur. 1883)
- 1965 - Edward Victor Appleton, angielski fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki (ur. 1892)
- 2003 - Nina Simone, amerykańska piosenkarka i pianistka jazzowa (ur. 1933)


- 1945 - W Moskwie podpisano polsko-radziecki traktat o przyjaźni i współpracy.
- 1952 - Zatwierdzono projekt architektoniczny Pałacu Kultury i Nauki.
- 1991 - Klub Paryski zredukował o 50% polski dług zagraniczny.


- 753 p.n.e. - Romulus i Remus założyli Rzym.
- 1836 - W bitwie pod San Jacinto armia amerykańska pod dowództwem Samuela Hudsona pokonała wojska meksykańskie generała Antonia Lópeza de Santa Anny.
- 1966 - Andriej Gromyko jako pierwszy radziecki dyplomata odwiedził Watykan. kwietnia 21 ko:4월 21일 ja:4月21日 simple:April 21 th:21 เมษายน

2003


- 2003 zh-min-nan:2003 nî als:2003 ko:2003년 ms:2003 ja:2003年 simple:2003 th:พ.ศ. 2546

Carry-le-Rouet

Carry-le-Rouet to miejscowość i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Wybrzeże Lazurowe, w departamencie Bouches-du-Rhône. Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 5 224 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 517 osób/km² (wśród 963 gmin regionu Prowansja-Alpy-W. Lazurowe Carry-le-Rouet plasuje się na 127. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 692.). W Carry-le-Rouet w 2003 r. zmarła znana amerykańska piosenkarka i pianistka jazzowa Nina Simone.

Linki zewnętrzne


- Źródło danych: [http://www.insee.fr Insee]
- Mapy i zdjęcia satelitarne: [http://kvaleberg.com/extensions/mapsources/index.php?params=43_20_N_5_9_E_region:fr_type:city link do Wiki mapsources]
  - Zdjęcie satelitarne: [http://maps.google.com/maps?ll=43.3333,5.15&spn=0.1,0.1&t=k Google maps]
  - Mapa: [http://maps.msn.com/(cgxnej455qpgxeu5vurxtejz)/map.aspx?&lats1=43.3333&lons1=5.15&alts1=14®n1=2 MSN World Atlas] Kategoria:Miejscowości FrancjiKategoria:Departament Bouches-du-Rhône

Jazz

Jazz to gatunek muzyczny, który powstał w pierwszej połowie XX wieku na południu Stanów Zjednoczonych pod wpływem muzyki czarnych niewolników. Charakteryzuje się rytmem synkopowanym, a także dużą dowolnością interpretacyjną i aranżacyjną oraz tendencją do improwizacji. Miało to związek z faktem, iż twórcami tego gatuku byli przeważnie nie znający nut, potomkowie tychże czarnych niewolników. Według niektórych muzykologów jest raczej formą interpretacji niż stylem muzycznym. Główne style jazzowe:
- Wczesny Jazz (w tym m.in. jazz nowoorleański, jazz chicagowski)
- Swing
- Bebop
- Cool Jazz
- Hard Bop
- Modal Jazz
- Free Jazz
- Jazz-rock
- Acid-jazz
- Smooth jazz
- Nu jazz Zobacz też: Wybitni twórcy i wykonawcy muzyki jazzowej ja:ジャズ simple:Jazz

Rhythm and blues

Rhythm and blues, w skrócie R&B, to styl powstały w USA bezpośrednio po zakończeniu II wojny światowej, wywodzący się z jazzu i bluesa. Tworzony głównie przez czarnoskórych muzyków, był jednym z najważniejszych źródeł, z których powstał "bielszy odcień R&B" czyli rock and roll. Pierwotny R&B lat 50. charakteryzował się:
- szerokim instrumentarium opartym na instrumentach perkusyjnych, dętych, gitarach i pianinie, - szczególnie charakterystyczne dla niego były brzmienia organów Hammonda i gitar akustycznych zaopatrzonych w proste generatory drgań, zamieniające je w prymitywne gitary elektryczne;
- wielogłosowymi, często chóralnymi śpiewami;
- ostrym, wiodącym wokalem - wywodzącym się wprost z tradycyjnego bluesa, jednak przystosowanym do szybszych rytmów. Do najbardziej znanych muzyków grających pierwotny R&B należeli: Ray Charles, Ruth Brown, Drifters i The Coasters. W latach 60. i 70. rhythm and blues rozwijał się równolegle z rockiem, bardzo często się z nim przenikając. Artyści rockowi tacy jak np. The Rolling Stones, Procol Harum, Blood, Sweat and Tears czerpali pełnymi garściami z bogatego dorobku rytmów i technik aranżacyjnych R&B, a jednocześnie artyści R&B tacy jak Ray Charles, czy Tina Turner wykorzystywali brzmienia i sposoby aranżacji zapożyczone od artystów rockowych. Ponadto istnieje, zwłaszcza w USA, dość liczna grupa artystów, która tworzy swoje własne style muzyczne, stojące na pograniczu R&B i rocka - np. Prince, Tina Turner, Michael Jackson czy Terence Trent d'Arby. Pierwszym polskim zespołem rhythm and bluesowym była grupa Polanie. Współcześnie, zwłaszcza w USA, określenie rhythm & blues odnosi do wszystkich nurtów muzyki rozrywkowej, w której występują elementy rytmicznego bluesa (czyli blueso-podobny wokal + bogate, rytmiczne instrumentarium), począwszy od surowego soulu, a skończywszy na produkcjach, które są w Europie odbierane jako czysto popowe, np. twórczość rodziny Jacksonów (patrz Michael Jackson). W tym sensie używa tego terminu np. American Music Association, przyznająca nagrody Grammy, m.in. w dziedzinie R&B. Kategoria:Gatunki muzyczne ja:リズム・アンド・ブルース

Soul

Soul jest gatunkiem muzyki rozrywkowej wywodzacym się z rhythm and bluesa, początkowo będąc jego częścią. Soul wykazał się wielką żywotnością, jest grany i popularny do dziś, wykształcając niezliczoną ilośc podstylów. Cechami charakterystycznymi gatunku są:
- bogate brzmienie oparte o instrumentarium pochodzące z R&B.
- wyraźne, często synkopowane rytmy
- zmienne nastroje od bardzo dynamicznych po liryczne
- wielogłosowe ornamentalne (często do granic absurdu) śpiewy. Soul, w odróżnieniu od klasycznego R&B, odróżnia przede wszystkim inny klimat. Podczas gdy R&B jest głównie nastawione na tworzenie muzyki tanecznej, soul jest spokojniejszy, skłania do refleksji, jego teksty są przepełnione "wartościami duchowymi" i częstymi odniesieniami do Biblii i Boga. Nie ma w tym nic dziwnego, biorąc pod uwagę fakt, że zespoły soulowe powstawały najczęsciej z chórków kościelnych (poprzez dodanie do chórków instrumentarium i rytmów R&B). Soul początkowo był muzyką czarnoskórych Amerykanów, lecz z czasem zdobył wielką popularnośc na całym świecie i stał się zjawiskiem międzykulturowym. Twórcą tego gatunku jest Ray Charles Robinson znany jako Ray Charles. Do wybranych przedstawicieli muzyki soul należą: grupy związane z Motown, James Brown, Sly Stone, Aretha Franklin, Otis Redding, Diana Ross, Al Green. Soul wywarł olbrzymi wpływ na współczesną muzykę muzyka pop. Kategoria:Gatunki muzyczne

Filadelfia

Ta strona dotyczy miasta w Pensylwanii, aby znaleźć pozostałe znaczenia słowa Filadelfia zobacz Filadelfia (strona ujednoznaczniająca)
Filadelfia (strona ujednoznaczniająca) Filadelfia (Philadelphia) - miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania, u ujścia rzeki Delaware do Atlantyku.

Historia

Filadelfia została założona w 1681 - 82 przez W.Pena. Miejsce podpisania Deklaracji Niepodległości Stanów Zjednoczonych, pierwsza stolica Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Domy mieszkalne i kościoły z XVII - XIX w. (katedra Św. Piotra i Pawła) liczne klasycystyczne i neogotyckie budowle reprezantacyjne z XVIII wiek (Inpdependence Hall) i XIX wiek (Second Bank of the United States). Obecnie, wielki ośrodek przemysłowy. Głównie środków transportu,elektroniczny i rafineryjny. Ośrodek handlowy, naukowy (kilka uniwersytetów) i turystyczny.

Transport

Ważny port handlowy i węzeł komunikacyjny. Międzynarodowy port lotniczy.

Zobacz też

Linki zewnętrzne


- [http://www.phila.gov/ Oficjalna strona miasta Filadelfia] Kategoria:Miasta USA ja:フィラデルフィア

Nowy Jork (miasto)

Nowy Jork (ang. New York) - największe miasto w Stanach Zjednoczonych i zarazem największa metropolia na świecie pod względem powierzchni. Znajduje się w stanie Nowy Jork, a nazywany jest także Miastem Nowy Jork (New York City). W wielu dziedzinach uważany jest za światowe centrum m.in. finansowe. W Nowym Jorku mieści się główna siedziba ONZ, co podkreśla status miasta jako "światowej stolicy". Nowy Jork zaliczany jest do najgęściej zaludnionych miejsc w Stanach Zjednoczonych. Liczba mieszkańców miasta przekracza 8 milionów (dane ze spisu w 2000 roku), powierzchnia wynosi 831 kilometrów kwadratowych, co daje gęstość zaludnienia w przybliżeniu 10000 osób na km kwadratowy. Miasto bywa też nazywane "Wielkim jabłkiem" ("The Big Apple") lub też "Miastem, które nigdy nie zasypia" Aglomeracja Nowego Jorku (której Miasto Nowy Jork jest częścią) ma około 21,5 mln mieszkańców.

5 dzielnic

Nowy Jork jest składa się z 5 dzielnic (5 Boroughs):
- Manhattan (Hrabstwo Nowy Jork, 1,564,798 mieszk.) jest centrum biznesowym miasta. Przeważa w nim zabudowa miejska (chociaż Central Park też zajmuje dużą powierzchnię). Jest najgęściej zaludniona część miasta. Znajduje się tu także większość z drapaczy chmur.
- Bronx (Hrabstwo Bronx, 1,363,198 mieszk.) słynie głównie z tego, że jest miejscem narodzin hip-hopu i centrum kultury "czarnych Amerykanów" także tutaj ma swoja siedzibę drużyna basebolowa Yankees. Jest to także jedyna dzielnica, która ma naturalne połączenie z lądem stałym.
- Brooklyn (Hrabstwo King, 2,472,523 mieszk.) mieszka tu największ część ludności Nowego Jorku. Przeważają tu dzielnice mieszkaniowe chociaż istnieją także liczne tereny o profilu usługowym a także przemysłowym. Znajduje się tu także jedno z największych lotnisk im. Johna Fitzgeralda Kennedy'ego (tzw. JFK)
- Queens (Hrabstwo Queens, 2,225,486 mieszk.) jest najbardziej zróżnicowanym pod względem etnicznym hrabstwem w USA z większą liczba imigrantów niż gdziekolwiek indziej. Pod względem powierzchni jest to najwieksza z dzielnic.
- Staten Island (Hrabstwo Richmond, 459,737 mieszk.) ma charakter zdecydowanie podmiejski. To tutaj osiedlają się w miarę lepiej sytuowani Nowojorczycy. Dawniej była to wyspa nie mająca połą. Zmieniło sie to po otwarciu mostu Verrazano, który połączył Staten Island z Brooklynem. Za pomocą Goethals Bridge można dojechać do New Jersey.

Historia

Nowy Jork założony został w 1614 przez Holendrów na wyspie Manhattan jako faktoria handlowa, w 1625 założono osiedle Nieuw Amsterdam (Nowy Amsterdam), główny port kolonii Nowe Niderlandy. Prawa miejskie Nowy Amsterdam zyskał w 1653. W 1664 wraz z kolonią został zdobyty przez Anglików i przemianowany na Nowy Jork. W XVII–XVIII. Podczas wojny o niepodległość USA (1775–83) brytyjskie wojska prowadziły okupacje miasta. W latach 1785–90 był siedzibą władz USA. W 1929 krach na giełdzie nowojorskiej zapoczątkował wielki światowy kryzys gospospodarczy. 11 IX 2001 przeprowadzono zamach terrorystyczny na World Trade Center, wskutek którego zginęło ok. 5000 ludzi, w tym 343 strażaków (FDNY) i zniszczony został WTC.

Przestępczość

Nowy Jork jest często postrzegany jako miasto o wysokim stopniu przestępczości, ze względu na jego przeszłość. W dzielnicach takich jak Morrisiana lub Fort Apache w Bronxie padaly rekordy przestępczości. W latach 1971-1990 te dwie dzielnice były najniebezpieczniejszymi miejscami na świecie. Jednak w ostatnich latach Nowy Jork znalazł w pierwszej dziesiątce najbezpieczniejszych miast w Stanach Zjednoczonych (według City Crime Rankings, 9 wydanie, 2003). Co więcej, miasto stało się bezpieczniejsze w ciągu ostatniego dziesięciolecia - dane FBI wskazują, że współczynnik morderstw w 2000 roku był najniższy od 1967 roku. Znaczna poprawa bezpieczeństwa Nowojorczyków jest zasługą Williama Brattona, szefa NYPD (New York City Police Department - Policja Miasta Nowy Jork) w latach 1994-1996. Wprowadził on zasadę nazywaną (wg niego niesłusznie) "zerem tolerancji". Wysłał na ulice tysiące policjantów, aby ścigali wszystkich przestępców, nawet zwykłych gapowiczów w metrze.

"Etniczna mieszanka"

Nowy Jork jest chyba jedynym miastem na świecie, w którym można spotkć ludzi prawie z każdego zakątka świata. 44,66% stanowią biali mieszkańcy, 26,59% to Afroamerykanie, 9,83% - Azjaci , 13,42% - przedstawiciele innych ras i 4,92% - posiadający cechy dwóch lub więcej ras. Największą część mieszkańców stanowią Latynosi (26,98%), dla których wprowadzono nawet w szkołach dwujęzyczne nauczanie. 35,9% mieszkańców urodziło się poza USA (18,9% pochodzi z Ameryki Łacińskiej, 8,6% z Azji i 7% z Europy). Miasto jest także największym skupiskiem mieszkańców pochodzenia żydowskiego w USA (ok. 900 tys.) (gł. dzielnica Borough Park). Duża liczba osób przyznaje się do pochodzenia włoskiego - 8,7%, irlandzkiego -5,3%. Zamieszkuje tu także duża społeczność polska (dawniej dzielnica Greenpoint obecnie coraz częściej połudn. Brooklyn a także Staten Island).

Polityka

Aktualnie burmistrzem Nowego Jorku jest Michael Bloomberg, który został wybrany na to stanowisko w 2001 roku z ramienia Republikanów. Bloomberg zyskał znaczącą pozycję jako ekspert giełdowy na Wall Street, gdzie zdobył duży majątek. Stanowisko burmistrza jest jego pierwszym krokiem w polityce. Bloomberg był początkowo Demokratą, ale przeszedł do Partii Republikańskiej, aby wystartować w wyborach na burmistrza. Uniknął tym samym dużej konkurencji, która była wśród Demokratów na to stanowisko. Bloomberg zajął stanowisko po Rudym Giulianim, który to czynnie wspierał go w kampanii. Rudy Giuliani był bardzo kontrowersyjnym burmistrzem. Kandydował on na senatora, ale został zmuszony do wycofania się z powodu leczenia (był chory na raka) i kontrowersji wokół romansu z Judith Nathan. Jego popularność wzrosła po zamachu na World Trade Center, kiedy to stanowczo pokierował sytuacją w mieście. Rada miejska w Nowym Jorku liczy 51 członków. Przewodniczącym rady jest obecnie Gifford Miller.

Gospodarka

W przeszłości miasto rozwijało się głównie dzięki dogodnemu położeniu nad oceanem (jeden z najlepiej ukształtowanych naturalnie portów). Port rozwinął się szczególnie wraz z przekopaniem kanału Erie, który połączył miasto z Wielkimi Jeziorami co dało Nowemu Jorkowi wielką przewagę nad odwiecznymi konkurentami Bostonem i Filadelfią. Główne tereny potowe znajdują sie na Manhattanie - South Street Seaport, Brooklynie - Red Hook i Staten Island - Howland Hook Marine Terminal. Mimo, że głównym portem obecnie w tym rejonie stał się Port Newark - Elizabeth Marine w New Jersey to usługi portowe stanowią nadal poważną pozycję w dochodach miasta. Przemysł zaczął odgrywać poważną rolę w połowie XIX stulecia. Nowy Jork to byłe centrum branży odzieżowej, która chociaż już w dużo mniejszej skali istnieje nadal. Istniał tu także przemysł stalowy i maszynowy. 120 tys. miejsc pracy jest zapewniane przez fabryki i inne zakłady gdy w połowie XX w. było to milion miejsc pracy a więc widać jak ogromne zmiany zaszły w gospodarce miasta. Nowy Jork był także pierwszym centrum przemysłu filmowego aż do czasu gdy przeniósł się on do Hollywood w Kalifornii obecnie istnieje niewielka produkcja na potrzeby telewizji, kręci się także trochę filmów, ale w porówaniu do wcześniejszych lat są to niewielkie ilości. Prawdziwe oblicze Nowego Jorku to finanse z Wall Street i dystryktem finansowym (banki, kancelarie adwokackie itp.) na Manhattanie miasto to jest centrum światowego biznesu. Bardzo dużą rolę odgrywają też usługi (można powiedzieć, że obecnie chyba największą) a szczególnie handel (sławna 5 aleja na Manhattanie). Swoje siedziby mają tu takie firmy jak: Altria Group, Time Warner, American International Group, Pfizer, Bristol-Myers Squibb, JetBlue, DC Comics, Estée Lauder, Sony Music Entertainment i wiele innych. Miato słynie także jako stolica mody bo tutaj pracuje wielu projektantów a siedziby i przedstawicielstwa maja największe domy mody. Jest także centrum obróbki diamentów w USA co nie może dziwić w sytuacji gdy mieszka tu wiele bogatych i sławnych osób. Dużą rolę odgrywa także turystyka.

Turystyka i zabytki

Średnio miasto odwiedza 39 mln. turystów w roku. Za główny cel wycieczki obierają sobie takie miejsca jak: Empire State Building, Times Square, Radio City Music Hall, Statua Wolności, Ellis Island, Wall Street, Siedziba ONZ, Muzeum Historii Naturalnej, katedra św. Patryka i most brooklyński. W Nowym Jorku o czym nie każdy wie znajduje się 113 km kw. terenów zielonych w skład których wchodzi 1700 parków i placów zabaw. Najlepiej znany z nich jest Central Park, który jest głównym miejscem wypoczynku Nowojorczyków czemu nie należy się dziwić bo jest on znakomicie utrzymany i czysty. Na uwagę zasługuje także nie dawno utworzony Battery Park na połudn.-zach. wybrzeżu. Miasto posiada także 22 km plaż nadających się do kąpieli. Szczególną atrakcją jest lotniskowiec "Intrepid" przycumowany na rzece Hudson. Nowy Jork to także centrum handlowe z luksusowymi sklepami na piątej alei. Mieści sie tu także największy w USA sklep wielkopowierzchniowy słynny "Macy's". Na połudn. Manhattanie (tzw. Downtown) na Greenwich Village mieszczą się liczne księgarnie i sklepy muzyczne. Każdego roku z okazji Święta Dziękczynienia jest organizowana parada, której przygląda się dziesiątki tysięcy widzów oraz milony telewidzów. Natomiast Times Square jest miejscem hucznego obchodzenia Sylwestra przez wielu Nowojorczyków (ze sławnym odliczaniem końca starego roku w postaci spadającej kuli). Przed atakami z 11 września 2001 "World Trade Center" było ważną atrakcją turystyczną jednak po zamachach przemysł turystyczny poważnie ucierpiał a obecnie WTC stało się symbolem ale także miejscem odwiedzin dla Amerykanów przyjeżdżających tu z innych stanów. Wielu turystów myśli o Nowym Jorku tylko w kategoriach Manhattanu ale także w pozostałych dzielnicach istnieją miejsca godne odwiedzenia, szcgólnie Coney Island na Brooklynie ze swoimi plażami i oceanarium.

Geografia

W skład Nowego Jorku wchodzi Manhattan Island, Staten Island, zachodnia część Long Island, część lądu stałego (Bronx) i kilka mniejszych wysp w Zatoce Nowojorskiej (New York Harbor). Nowy Jork cechuje się wilgotnym kontynentalnym klimatem. Miasto przylega do oceanu, w wyniku czego zmiany temperatury nie są tak znaczne jak wewnątrz lądu. Każdej zimy pada śnieg ze względu na szerokość geograficzną miasta. W dawnych czasach (zanim komunikacja lotnicza przez Atlantyk nie rozpowszechniła się) Nowy Jork był głównym portem morskim w komunikacji morskiej między Stanami Zjednoczonymi i Europą. Staten Island jest górzyste i jest najmniej zaludnioną dzielnicą Nowego Jorku. Na Manhattanie z kolei przeważają wysokie budynki ze względu na gęstość aglomeracji. Nowy Jork zajmuje powierzchnię 1 214,4 km², z czego 785,6 km² stanowi ląd, a 428,8 km² - obszar wodny. Europą Europą Kategoria:Miasta USA Kategoria:Aglomeracja ko:뉴욕 ja:ニューヨーク simple:New York City

Atlantic City

Atlantic City - miasto w północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, w hrabstwie Atlantic, w stanie New Jersey, nad Atlantykiem. Miasto ma 40,5 tys. mieszkańców, jego obszar metropolitalny 252,6 tys. (dane z 2000). W 1976 w mieście zalegalizowano hazard w kasynach gry, a 26 maja, 1978 otwarto pierwsze legalne kasyno we wschodniej części Stanów Zjednoczonych. Od tego czasu miasto upodobniło się do Las Vegas, pierwowzoru amerykańskiego miasta hazardu, jednak pozostaje wobec niego na drugim miejscu i nie dorównuje mu ilością dostępnych rozrywek. Przez ostatnie lata miasto powoli traci swoją unikalną rolę w miarę jak róźne formy legalnego hazardu stają się stopniowo coraz bardziej dostępne na całym obszarze Stanów Zjednoczonych.

Linki zewnętrzne

Kategoria:Miasta USA kategoria:Miejscowości w stanie New Jersey, USA

Francja

Francja, Republika Francuska (France, République Française) – państwo położone w Europie Zachodniej, członek założyciel Unii Europejskiej. Graniczy z Hiszpanią, Andorą, Monako, Włochami, Szwajcarią, Niemcami, Luksemburgiem i Belgią.

Ustrój polityczny

Zobacz więcej: Ustrój polityczny Francji
- Prezydenci Francji

Podział administracyjny

Zobacz więcej: Podział administracyjny Francji Francja, jej część metropolitalna dzieli się na 22 regiony i 96 departamentów. Ponadto wyróżnia się departamenty i terytoria zamorskie oraz zamorskie zbiorowości terytorialne. Poniżej przedstawione są jednostki najwyższego szczebla podziału administracyjnego. Więcej informacji na temat jednostek podziału administracyjnego wraz z danymi statystycznymi znajduje się w artykule: Regiony administracyjne i departamenty Francji.

Regiony administracyjne


- Alzacja
- Akwitania
- Burgundia
- Bretania
- Centralny
- Dolna Normandia
- Franche-Comté
- Górna Normandia
- Île-de-France
- Korsyka
- Kraj Loary
- Langwedocja-Roussillon
- Limousin
- Lotaryngia
- Midi-Pyrénées
- Nord-Pas-de-Calais
- Owernia
- Pikardia
- Poitou-Charentes
- Prowansja-Alpy-Wybrzeże Lazurowe
- Rodan-Alpy
- Szampania-Ardeny Obecny podział na departamenty jest kontynuacją podziału administracyjnego sprzed rewolucji francuskiej - do 1790 obecne departamenty nazywane były prowincjami. Po II wojnie światowej okazało się, że jednostki te są zbyt słabe. Dlatego w latach 70. XX wieku stworzono dodatkowy szczebel administracji tzw. regions des programmes, składające się z kilku departamentów. Ich zadaniem jest koordynacja polityki regionalnej. Francja ma rozbudowany system administracji swoich terytoriów zamorskich (DOM-TOM).

Departamenty zamorskie


- Gujana Francuska
- Gwadelupa
- Martynika
- Reunion

Zbiorowości zamorskie


- Majotta
- Polinezja Francuska
- Wallis i Futuna
- Nowa Kaledonia

Pozostałe


- Francuskie Terytoria Południowe
- Saint-Pierre i Miquelon

Geografia

Saint-Pierre i Miquelon
- Całkowita granica lądowa: 2 892,4 km
- w tym z:
  - Andorą - 60 km,
  - Belgią - 620 km,
  - Hiszpanią - 623 km,
  - Luksemburgiem - 73 km,
  - Monako - 4,4 km,
  - Niemcami - 451 km,
  - Szwajcarią - 573 km,
  - Włochami - 488 km,
- Długość wybrzeża: 3 427 km
  - Zobacz: Wybrzeże Lazurowe (Riwiera Francuska), Côte d'Améthyste, Côte d'Argent, Côte de Jade, Côte d'Amour, Côte Sauvage, Côte d'Emeraude, Côte d'Albâtre.
- Najwyższy punkt: Mont Blanc 4 808 m n.p.m.
- Najniższy punkt: delta Rodanu 2 m p.p.m.
- Większe miasta: Paryż, Marsylia, Lyon, Tuluza, Bordeaux, Strasburg, Lille, Nicea
- Język urzędowy: francuski,
- Inne języki w użyciu: bretoński, prowansalski, baskijski, korsykański, flamandzki

Historia

Zobacz więcej: Historia Francji Zobacz też: Francuskie imperium kolonialne

Gospodarka

Zobacz więcej: Gospodarka Francji

Demografia

Zobacz więcej: Demografia Francji Demografia Francji] Demografia Francji]

Język

Językiem urzędowym we Francji jest francuski, posługuje się nim znaczna większość mieszkańców tego kraju, jednak poza nim istnieje wiele języków regionalnych:
- prowansalski - językiem tym (obecnie uważanym za dialekt francuskiego) posługuje się około 2 mln ludzi w południowej Francji ( Prowansja, Delfinat, Langwedocja)
- bretoński - mówi nim zaledwie 1/3 z 1,5 milionowej populacji Bretończyków zamieszkujących płw. Bretoński w zachodniej Francji
- alzacki - dialekt języka niemieckiego, posługują się nim germańscy Alzatczycy zamieszkujący Alzację we wschodniej Francji
- baskijski - mówi nim kilkadziesiąt tysięcy Basków zamieszkujących prowincję Bearn
- kataloński - posługuje się nim kilkadziesiąt tysięcy Katalończyków zamieszkujących prowincję Roussillion w południowej Francji, przy granicy z Hiszpanią
- arabski - posługuje się nim około 3 mln imigrantów z Afryki Północnej, gł. w większych miastach oraz na lazurowym wybrzeżu
- flamandzki - mówi nim kilkadziesiąt tysięcy ludzi pochodzenia niderlandzkiego, zamieszkujących północną Francję (obszar Calais i Artois)

Kultura

Zobacz więcej: Kultura Francji
- Literatura francuska
- Malarstwo francuskie
- Muzyka francuska
- Kino francuskie
- Aktorki francuskie
- Francuska kuchnia

Zobacz też:


- Georges Haussmann
- Gwizjusze
- władcy Francji
- francuskie kolonie w Ameryce Północnej
- zamki nad Loarą

Piłka Nożna

Inne :

! Kategoria:NATO Kategoria:Państwa członkowskie Unii Europejskiej als:Frankreich zh-min-nan:Hoat-kok ko:프랑스 ms:Perancis ja:フランス simple:France th:ประเทศฝรั่งเศส fiu-vro:Prantsusmaa

Simone Signoret

Simone Signoret, wł. Simone Kaminker (ur. 25 marca 1921 w Wiesbaden, Niemcy, zm. 30 września 1985 w Auteuil-Anthouillet, Francja) - aktorka francuska, która nosiła nazwisko bedące ostatnim imieniem jej matki. Urodzona w Niemczech, dzieciństwo i lata młodzieńcze spędziła w Paryżu. Początkowo pracowała jako maszynistka, a później nauczycielka języka angielskiego. Od 1941 zaczęła statystować w filmach, a jej właściwa kariera rozpoczęła się w 1945. Grała w filmach francuskich, brytyjskich i amerykańskich. Jej pierwszym mężem był producent filmowy Yves Allégret, z którym miała córkę Catherine. W 1950 wyszła drugi raz za mąż za Yves Montanda. W 1959 r. zdobywczyni Oscara dla najlepszej aktorki za rolę w filmie Room at the Top. Zmarła na raka trzustki, jest pochowana na paryskim cmentarzu Pere Lachaise.

Filmografia


- Guy de Maupassant (1982)
- L'Étoile du Nord (1982)
- Chere inconnue (1980)
- L'Adolescente (1979)
- Judith Therpauve (1978)
- La Vie devant soi (1977)
- Police Python 357 (1976)
- La Chair de l'orchidée (1975)
- Rude journée pour la reine (1973)
- Les Granges brulées (1973)
- La Veuve Couderc (1971)
- Le Chat (1971)
- Comptes a rebours (1971)
- L'Aveu (1970)
- L'Américain (1969)
- L'Armée des ombres (1969)
- Mr. Freedom (1969)
- The Sea Gull (1968)
- Games (1967)
- The Deadly Affair (1966)
- Paris brule-t-il? (1966)
- Compartiment tueurs (1965)
- Ship of Fools (1965)
- Dragées au poivre (1963)
- Le Jour et l'heure (1963)
- Il Giorno piu corto (1962)
- Term of Trial (1962)
- Barabbas (1962)
- Amours célebres (1961)
- Adua e le compagne (1960)
- Les Mauvais coups (1960)
- Room at the Top (1959)
- Les Les Sorcieres de Salem (1957)
- Die Windrose (1957)
- Un matin comme les autres (1956)
- La Mort en ce jardin (1956)
- Mutter Courage und ihre Kinder (1955)
- Les Diaboliques (1955)
- Thérese Raquin (1953)
- Casque d'or (1952)
- Ombre et lumiere (1951)
- Sans laisser d'adresse (1951)
- Gunman in the Streets (1950)
- Le Traqué (1950)
- La Ronde (1950)
- Swiss Tour (1950)
- Maneges (1949)
- Impasse des deux anges (1948)
- Dédée d'Anvers (1948)
- Against the Wind (1948)
- Fantômas (1947)
- Macadam (1946)
- Le Couple idéal (1946)
- Les Démons de l'aube (1946)
- La Boîte aux reves (1945)
- Le Mort ne reçoit plus (1944)
- Service de nuit (1944)
- Béatrice devant le désir (1944)
- L'Ange de la nuit (1944)
- Adieu Léonard (1943)
- Le Voyageur de la Toussaint (1943)
- Les Visiteurs du soir (1942)
- Le Prince charmant (1942)
- Boléro (1942) Signoret, Simone ja:シモーヌ・シニョレ

Singiel

Singel albo syngel, od angielskiego single – pojedynczy. Często spotykanym błędem jest zapisywanie wyrazu jako singiel, co bierze się ze zmiękczania w wymowie ge na gie (w wymowie singiel jest formą poprawną). # Nagranie muzyczne zawierające jeden lub więcej utworów zapowiadających pełny album. Singel to także sam utwór promujący płytę. # Jedyna karta w określonym kolorze otrzymana w danym rozdaniu. # W sporcie takim jak tenis, ping-pong, badminton: rozgrywka między pojedynczymi graczami, inaczej gra pojedyncza. # Potocznie osoba samotna, nie mająca partnera życiowego. Pierwotnie termin używany był w gwarze młodzieżowej, jednak coraz częściej spotyka się go w języku potocznym. Zobacz też: przegląd zagadnień z zakresu muzyki, gra karciana

Wielka Brytania

:Ten artykuł dotyczy państwa w Europie. Zobacz też: Wielka Brytania (wyspa). Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Great Britain, The United Kingdom of Great Britain and the Northern Ireland) – państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej . W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania, Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Wyspy Normandzkie i wyspa Man, posiadają odrębny status dependencji Korony brytyjskiej. Terytoriami zależnymi od Wielkiej Brytanii są: Gibraltar, Anguilla, Bermudy, Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Falklandy z wyspami Georgia Południowa i Sandwich Południowy, Kajmany, Montserrat, Turks i Caicos, Św. Helena, Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego i Pitcairn.

Ustrój polityczny

Zobacz więcej: Ustrój polityczny Wielkiej Brytanii Wielka Brytania jest monarchią konstytucyjną z rządem odpowiedzialnym przed parlamentem. Stolicą państwa jest Londyn. Obecnym monarchą brytyjskim jest królowa Elżbieta II, która zasiadła na tronie w 1952 i została koronowana w 1953. Dzisiaj jej funkcje są głównie ceremonialne, a rzeczywiste rządy spoczywają w ręku premiera. Wielka Brytania jest bardzo scentralizowanym państwem, w którym Parlament Westminsterski zajmuje się większością spraw politycznych. W ostatnich latach jednak każdy z krajów, wchodzących w skład Zjednoczonego Królestwa poza Anglią, otrzymał własne organa rządowe, zajmujące się sprawami lokalnymi.

Podział administracyjny

Zobacz więcej: Podział administracyjny Wielkiej Brytanii Wielka Brytania składa się z trzech krajów (countries):
- Anglia
- Szkocja
- Walia W skład Zjednoczonego Królestwa wchodzą:
- Anglia
- Szkocja
- Walia
- Irlandia Północna Kraje te z kolei dzielą się na własne jednostki administracyjne:
- 9 regionów (Regions) w Anglii
- 32 Council Areas w Szkocji
- 22 Unitary Authorities w Walii
- 26 dystryktów (Districts) w Irlandii Północnej Wyspa Man i Wyspy Normandzkie nie są częściami Zjednoczonego Królestwa, lecz stanowią dependencje Korony brytyjskiej, których polityką zagraniczną kieruje Londyn. Wielka Brytania posiada także szereg terytoriów zależnych w wielu rejonach globu.

Demografia

Zobacz więcej: Demografia Wielkiej Brytanii Współcześni Brytyjczycy wywodzą się przede wszystkim z różnych ludów, które osiedliły się w Wielkiej Brytanii przed XII wiekiem - Celtów, Rzymian, Anglosasów i Normanów. W Zjednoczonym Królestwie mieszkają także liczne grupy stosunkowo niedawnych imigrantów z Afryki, Azji i Europy Wschodniej. Głównym językiem jest angielski, choć w użyciu są także walijski, szkocki gaelicki, irlandzki i szkocki (scots). Imigranci posługują się także swoimi językami, np. urdu. Nazwa państwa w językach używanych w Zjednoczonym Królestwie:
- angielski: United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland
- walijski: Teyrnas Unedig Prydain Fawr a Gogledd Iwerddon
- szkocki gaelicki: An Rìoghachd Aonaichte na Breatainn Mhòr agus Eirinn mu Thuath
- irlandzki: Riocht Aontaithe na Breataine Móire agus Thuaisceart Éireann
- szkocki: Unitit Kinrick o Great Breetain an Northren Ireland
- kornijski: An Rywvaneth Unys a Vreten Veur hag Iwerdhon Glédh. Narodowości: Brytyjczycy 94,2% Hindusi 1,4% ludność z Indii Zachodnich 1,0% Pakistańczycy 0,8% Religie: anglikanie 56,8% katolicy 13,1% prezbiterianie 7,0% metodyści 4,3% inni chrześcijanie 5,7% muzułmanie 1,4% żydzi 0,8% sikhowie 0,4% inni 9,8%

Geografia

Zobacz więcej: Geografia Wielkiej Brytanii Terytorium Anglii to w większości obszar pofałdowany z większymi górami na północy. Główne rzeki to Tamiza i Severn. Największymi miastami są Londyn, Birmingham, Manchester, Sheffield, Liverpool, Leeds, Bristol oraz Newcastle upon Tyne. Podmorski tunel niedaleko Dover łączy Wielką Brytanię z Francją. Walia jest krajem górzystym, a jej najwyższy szczyt to Snowdon (1.085 m). Na północ od głównego lądu leży wyspa Anglesey. Największym miastem i stolicą jest Cardiff, znajdujące się w południowej Walii. Szkocja jest pod względem geograficznym krajem bardzo zróżnicowanym, z nizinami na południu i wschodzie oraz górami na północy i zachodzie, gdzie znajduje się najwyższy szczyt Wielkiej Brytanii- Ben Nevis (1343 m). W Szkocji można spotkać wiele zatoczek morskich, fiordów i jezior. U północnych wybrzeży rozsianych jest wiele wysp, takich jak Hebrydy, Orkady czy Szetlandy. Główne miasta to Edynburg, Glasgow i Aberdeen. Irlandia Północna, obejmująca północno-wschodnią część wyspy Irlandia, jest krajem pagórkowatym. Główne miasta to Belfast i Derry.

Historia

Zobacz więcej: Historia Wielkiej Brytanii Historia Wielkiej Brytanii Szkocja i Anglia istniały jako oddzielne państwa od X wieku Walia, znajdująca się pod angielską kontrolą od czasu statutu z Rhuddlan (1284), została włączona do Królestwa Anglii w 1536. Na mocy aktu unii z 1707 oddzielne królestwa Anglii i Szkocji, posiadające wspólnego monarchę od 1603, zawiązały unię realną pod nazwą Królestwo Wielkiej Brytanii. Akt unii z 1801 połączył Królestwo Wielkiej Brytanii z Królestwem Irlandii, które stopniowo dostawało się pod angielska kontrolę w latach 1169-1603, tworząc Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii. W 1922 26 hrabstw irlandzkich utworzyło Wolne Państwo Irlandzkie (6 hrabstw ulsterskich pozostało częścią Zjednoczonego Królestwa), w związku z czym nazwa państwa została w 1927 zmieniona na Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. W połowie XVII wieku kraj stanowił republikę do czasu przywrócenia monarchii w 1660. Wielka Brytania, dominująca potęga przemysłowa i morska w XIX wieku, odgrywała wówczas przodującą rolę w rozwoju demokracji parlamentarnej i postępie naukowym. Imperium Brytyjskie obejmowało u szczytu potęgi 1/4 obszaru kuli ziemskiej. Dwie wojny światowe jednak poważnie wyczerpały siły Zjednoczonego Królestwa, a druga połowa XX wieku przyniosła upadek Imperium i przemianę Wielkiej Brytanii w nowoczesne i dobrze prosperujące państwo europejskie. Obecnie Brytyjczycy zastanawiają się nad stopniem integracji z Europą kontynentalną. Będąc członkiem Unii Europejskiej, Wielka Brytania odłożyła decyzję o przyjęciu waluty euro na przyszłość. Istotną kwestią jest także reforma konstytucyjna, której przeprowadzenie przekazano Izbie Lordów, a w Szkocji, Walii oraz Irlandii Północnej utworzono w 1999. Zgromadzenia Narodowe o różnym stopniu uprawnień. Planowane są także kolejne zgromadzenia dla angielskich regionów. Zgodnie z sondażami monarchia pozostaje akceptowana - poparcie dla ustanowienia republiki waha się w granicach 15-25%. Wielka Brytania jest członkiem Wspólnoty Narodów, Unii Europejskiej oraz NATO. Jest także stałym członkiem Rady Bezpieczeństwa ONZ.

Gospodarka

Zobacz więcej: Gospodarka Wielkiej Brytanii Gospodarka Wielkiej Brytanii] Zjednoczone Królestwo jest państwem o gospodarce kapitalistycznej i jednym z największych rynków w Europie Zachodniej. W ciągu ostatnich dwóch dekad rząd dokonał prywatyzacji wielu przedsiębiorstw państwowych, odchodząc w znacznym stopniu od zasad tzw. państwa opiekuńczego (welfare state). Intensywne, wysoko zmechanizowane i wydajne rolnictwo zaspokaja potrzeby żywnościowe kraju w 60 %, przy czym w tym dziale gospodarki zatrudniony jest tylko 1 % społeczeństwa. Wielka Brytania posiada bogate złoża węgla, gazu ziemnego i ropy naftowej. Usługi, głównie bankowe i ubezpieczeniowe, stanowią największy udział w brytyjskim PKB, natomiast przemysł traci na znaczeniu.

Największe firmy


- Royal Dutch Shell (bryt.hol. koncern naft)
- British Petroleum (branża naft.)
- Unilever (bryt. /hol. koncern żywnościowy)
- Imperial Chemical (przemysł chem.)
- British Aerospace (przemysł lotn.)
- British Telecom (łączność)
- British Gas (energetyka)
- British Airways (lotnictwo)
- British Steel

Kultura

Zobacz więcej: Kultura Wielkiej Brytanii W Wielkiej Brytanii znajdują się dwa słynne uniwersytety — Cambridge i Oxford. Zjednoczone Królestwo wydało wielu wspaniałych naukowców takich jak Isaac Newton, James Watt, Charles Darwin i Alexander Fleming. Dramaturg William Shakespeare jest chyba najsłynniejszym pisarzem na świecie. Inni dobrze znani pisarze to Agatha Christie, Charles Dickens, sir Arthur Conan Doyle, Geoffrey Chaucer i J.R.R. Tolkien. Wśród poetów na uwagę zasługują Robert Burns, Thomas Hardy, John Milton, Alfred Tennyson, Rudyard Kipling, Dylan Thomas i William Wordsworth. Wielka Brytania odgrywa także dużą rolę we współczesnej muzyce rozrywkowej, stanowiąc kraj pochodzenia dla wielu cenionych zespołów i wykonawców rockowych. Również tam biorą swój początek różne rodzaje muzyki elektronicznej, np. acid, house, jungle, drum and bass i trip hop, które w całości lub części powstały w Zjednoczonym Królestwie. W kynologii Wielka Brytania uznawana jest powszechnie za wiodącą pod względem hodowli i rozwoju ras psów, zaś coroczna wystawa KC(UK) Crufts pod patronatem Rodziny Królewskiej to najstarsze, największe i najbardziej prestiżowe wydarzenie kynologii światowej.

Zobacz też


- Historia Anglii
- Władcy Wielkiej Brytanii
- Habeas Corpus Act
- Clement Attlee, Charles Gordon, John Acton, Herbert Asquith, John Davis
- City of London
- Security Service czyli MI5

Linki zewnętrzne


- [http://www.statistics.gov.uk National Statistics Online]
- [http://webcam.deili.info/pl,1,10 Webcam Kamery Internetowe Online w Wielkiej Brytanii] Kategoria:NATO ! zh-min-nan:Liân-ha̍p Ông-kok ko:영국 ms:United Kingdom ja:イギリス simple:United Kingdom th:สหราชอาณาจักร Kategoria:Państwa członkowskie Unii Europejskiej

Aretha Franklin

Aretha Franklin (ur. 25 marca 1942 w Memphis, TN) - afroamerykańska piosenkarka popowa obdarzona tytułem Queen of Soul. Swym głębokim, ciepłym głosem i olbrzymią zdolnością interpretacji dała podwaliny pod dalszy rozwój gatunku soul. Sława Arethy Franklin, zapoczątkowana w późnych latach pięćdziesiątych, znalazła swą kontynuację przez kolejne dziesięciolecia, kiedy to artystka z wielkim sukcesem śpiewała wszystko, począwszy od tanecznego popu przez soul i gospel do wokalnego jazzu, zyskując format mega-gwiazdy. W 1987 Aretha Franklin została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame. Dyskografia Arethy Franklin: ;1956 The Gospel Soul of Aretha Franklin ;1961 Aretha [1961] ;1962 The Electrifying Aretha Franklin ;1962 The Tender, The Moving, The Swinging Aretha ;1963 Laughing on the Outside ;1964 Unforgettable - A Tribute to Dinah Washington ;1964 Songs of Faith Checker ;1965 Once in a Lifetime ;1967 I Never Loved a Man the Way I Love You ;1967 Aretha Arrives ;1967 Take It Like You Give It ;1967 Lee Cross ;1968 Lady Soul ;1968 Aretha Now ;1968 Aretha in Paris [live] ;1969 Aretha Franklin - Live! ;1969 I Say a Little Prayer ;1969 Soul '69 ;1970 This Girl's in Love With You ;1970 Don't Play That Song ;1970 Sweet Bitter Love ;1970 Spirit in the Dark ;1971 Aretha Live at Fillmore West ;1971 Young, Gifted & Black ;1972 Amazing Grace ;1973 Hey Now Hey (The Other Side of the Sky) ;1974 With Everything I Feel in Me ;1974 Let Me in Your Life ;1975 You ;1976 Sparkle ;1977 Satisfaction ;1977 Sweet Passion ;1977 Most Beautiful Songs ;1978 Almighty Fire ;1979 La Diva ;1980 Aretha [1980] ;1980 Aretha Sings the Blues ;1981 Love All the Hurt Away ;1982 Jump to It ;1983 Get It Right ;1984 Never Grow Old ;1985 First Lady of Soul ;1985 Who's Zoomin' Who? ;1986 Aretha [1986] ;1986 Soul Survivor ;1987 One Lord, One Faith, One Baptism ;1989 Through the Storm ;1991 What You See Is What You Sweat ;1998 A Rose Is Still a Rose ;2003 So Damn Happy Franklin Aretha Franklin Aretha ja:アレサ・フランクリン

Birmingham (miasto w USA)

:Birmingham to także nazwa miasta w Anglii. Birmingham - miasto w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, największe miasto stanu Alabama. Miasto ma 242,8 tys. mieszkańców (2000), obszar metropolitalny ma 1,05 mln mieszkańców (2000). Kategoria:Miasta USA ja:バーミンハム

1961


- 1961 ko:1961년 ja:1961年 simple:1961 th:พ.ศ. 2504

The Animals

The Animals - brytyjski zespół rockowy, jeden z najważniejszych zespołów lat 60-tych. Grupa powstała w 1963, po przystąpieniu wokalisty Erica Burdona do The Alan Price Combo. Zespół grał przede wszystkim rhythm and blues, później także psychodelicznego rocka. Już we wczesnych dokonaniach grupy daje się zauważyć psychodeliczne cechy - długie i powtarzane gitarowe riffy oraz wibrujące pasaże organowe. Grupa cierpiała na typowy dla rockowego świata syndrom konfliktu indywidualności. Wokalista Eric Burdon - jeden z najciekawszych białych wykonawców bluesowych, organista Alan Price czy gitarzysta Hilton Valentine często reprezentowali różne idee muzyczne. Sytuacja taka prowadziła do ciągłego napięcia w grupie, a w konsekwencji do zmian personalnych (w 1965 odszedł Price) i ostatecznego rozpadu grupy. Zespół próbował reanimować Burdon tworząc w 1967 zespół Eric Burdon and the New Animals, który przetrwał prawie dwa lata, odnosząc większy sukces na zachodnim wybrzeżu USA i definitywnie rozpadając się pod koniec 1968. Po tym średnio udanym przedsięwzięciu Burdon utworzył grupę The War. Inni muzycy związani z grupą bądź rozpoczęli karierę solową, bądź wtopili się w rockowy pejzaż dołączając do innych grup. Ostatnim epizodem w działalności grupy było ponowne połączenie się w oryginalnym składzie w 1976 i nagranie znakomitego albumu Before We Were So Rudely Interrupted, a potem jeszcze raz w 1983. Choć zespół ma w swym dorobku cały szereg znakomitych przebojów, unieśmiertelniła go genialna interpretacja folkowego standardu "Dom wschodzącego słońca" - House of the Rising Sun z czerwca 1964. W 1994 roku grupa The Animals została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame.

Skład


- Vic Briggs gitara, gitara basowa (1967-68)
- Eric Burdon śpiew (1963-68)
- Chas Chandler gitara basowa (1963-67)
- Barry Jenkins perkusja (1966-68)
- Danny McCulloch gitara basowa (1967-68)
- Zoot Money instrumenty klawiszowe, śpiew (1968)
- Alan Price instrumenty klawiszowe (1963-65)
- Dave Rowberry instrumenty klawiszowe (1965-67)
- John Steel perkusja (1963-66)
- Andy Summers gitara (1968)
- Hilton Valentine gitara (1963-67)
- John Weider gitara (1967-68)

Dyskografia


- 1964 The Animals
- 1965 The Animals on Tour
- 1965 Animal Tracks
- 1965 British Go Go
- 1965 In the Beginning [live]
- 1966 Animalisms
- 1966 Animalization
- 1966 Wild Animals
- 1967 Eric Is Here
- 1968 Every One of Us
- 1968 Love Is
- 1976 Before We Were So Rudely Interrupted
- 1983 Ark
- 1984 Rip It to Shreds - Their Greatest Hits Live
- 2003 Interesting Life
- 2003 Complete French EP 1964/1967 Animals, The

Hair

Hair - kultowy musical filmowy Milosa Formana z 1979, na podstawie musicalu scenicznego, którego premiera odbyła się w 1968 w Biltmore Theatre. Przedstawia wyidealizowany obraz życia dzieci-kwiatów, w którym króluje beztroska, niechęć do przemocy, równość (rasowa i klasowa), przyjaźń itd. Piosenki z filmu były bardzo popularne, sam musical przyczynił się do zwiększenia zainteresowania ruchem hippisowskim w wielu krajach.

Nagrody i nominacje


- 1980 - nominacja do Złotego Globu w kategorii najlepsza rola męska - Treat Williams
- 1980 - nominacja do Złotego Globu w kategorii najlepszy musical
- 1980 - nominacja do Césara w kategorii najlepszy film zagraniczny - Miloš Forman Z Oklahomy do Nowego Jorku przyjeżdża nastolatek Claude Bukowski (John Savage), by zaciągnąć się do wojska i wyjechać do Wietnamu. W Central Parku napotyka grupkę hippisów, którzy pokazują mu i wciągają w swój wyidealizowany świat. W międzyczasie zakochuje się w tajemniczej, pięknej nieznajomej (Beverly d'Angelo), a nowo poznani koledzy pomagają mu w odszukaniu jej. Kategoria:Filmy muzyczne

Gospel

Gospel — rodzaj chrześcijańskiej muzyki obrzędowej (sakralnej) mający swój rodowód w XIX-wiecznej kulturze czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Wiąże się ściśle z podobnym gatunkiem: spiritual. Także jazz ma swoją genezę w muzyce gospel. Obecnie w muzyce istnieje zarówno klasyczny gospel, jak i jego nowoczesne odmiany, m.in. praise & worship.

Odnośniki zewnętrzne


- [http://www.gospel.com.pl Gospel.com.pl Największy Polski Portal Gospelowy]
- [http://www.warsztaty.gospel.com.pl Najwieksze warsztaty muzyki Gospel w Polsce]
- [http://www.kgc.gospel.com.pl Krakow Gospel Choir - Jeden z najstarszych polskich chórów Gospel]
- [http://www.rdn.szum.pl Rytmy Dobrej Nowiny]

Odnośniki wewnętrzne

Konin Gospel Choir Kategoria:Gatunki muzyczne ja:ゴスペル (音楽)

Cleopatra VII ng Egypt

Si Cleopatra VII Filopátor (Gryego: Κλεοπάτρα θεά φιλοπάτωρ) (Disyembre 70 BCE o Enero 69 BCE–Agosto 12, 30 BCE) ang reyna ng makalumang Ehipto. Siya rin ang huling miyembro ng dinastiyang Macedonian Ptolemaic, at dahil dito, sya rin ang huling Griyegong namuno sa Ehipto. Ang kaniyang ama ay si Ptolemy XII Auletes. Ang pangalang "Cleopatra" ay hango sa Griyegong salita na ang ibig sabihin ay "luwalhati ng ama". Ang kaniyang buong pangalan ay Kleopátra Theá Filopátor na may pakahulugang "ang Diyosa Cleopatra, Minamahal ng Kaniyang Ama". Sa kasalukuyan, marahil isa na siya sa pinakatanyag sa lahat ng namuno sa makalumang Ehipto; at kinilalarin sa pangalang "Cleopatra". Ang lahat ng kaniyang sinundan ay nakalimutan na. Sa katunayan, hindi namunong magisa si Cleopatra. Kapinuno, o kasama niyang namuno ang kaniyang ama, kapatid na lalaki, kapatid-asawa, at anak. Gayumpaman, sa lahat ng mga pagkakataong ito, ang mga kapinuno niya ay hari lamang sa pangalan dahil si Cleopatra ang may tunay na kapangyarihan. Nagpakamatay si Cleopatra kasama si Marcus Antonius noong 30 BCE. Cleopatra 07 ng Egypt Cleopatra 07 ng Egypt ja:クレオパトラ7世 ja:クレオパトラ7世 simple:Cleopatra th:คลีโอพัตรา

domeny Cia dating ads site hotel madrid Odszkodowanie